جیغ بنفش

خدایا# همه رو به راه راست هدایت کن.. منم.......

خسرو شکیبایی چه زیبا گفت: کاش می شد آدمی،گاهی ... فقط گاهی به اندازه نیاز بمیرد بعد بلند شود آهسته آهسته... خاکهایش را بتکاند اگر دلش خواست برگردد به زندگی دلش نخواست بخوابد تا ابد... ...

عازم یک سفرم سفری دور به جایی نزدیک سفری از خود من تا به خودم مدتی هست نگاهم به تماشای خداست و امیدم به خداوندی اوست... ...

شکرت ای خدا ...شکرت! اگه روزگار بر وفق مرادم نیست بازم شکرت! اگه مثل قدیما کیفم کوک نیست بازم شکرت! اگه آرزوهایم... می دونم خداجونم ...می دونم همش حکمته..ما که حرفی نداریم "خدایا حکمتت رو شکر" "خدایا حکمتت رو شکر" فقط اگه امکانش هست یه روزی یه جایی بهم نشون بده که بهترین ها رو برام کنار گذاشتی... "خدایا حکمتت رو شکر"...

همه رفته اند....انگار هیچ کس ازز اول نبوده است...دلم تنگ شده برای صفحه سیاه وبلاگم...برگشتم تا باز هم باشم در کنار دلنوشته های دیرینم...دوستان قدیمم...آهای کسانی که دیرگاهیست رفته اید خانه کوچک دلنوشته هایتان را رها کرده اید برگردید...من آمده ام تا باشم.......